Zbogom u ogledalu

Summary

Radnja ovog 'prvog pravog ženskog filma' (Sh. Clarke) smještena je u Rim, a u njezinom su fokusu tri cimerice – Amerikanka Maria (Rosa Pradell), Engleskinja Berenice (Diane Stainton) i Šveđanka Ingrid (Barbara Apostal) – odnosno njihovi nestalni i hiroviti doživljaji s drugim partnerima i partnericama. Pored toga što se radi o analizi ženskih subjektiviteta zabilježenih na 16mm vrpci, film se opisuje i kao 'vizualna gozba eksperimentiranja' zbog svojih narativno-formalnih filmskih rješenja koja je ova autorica razvijala u svojim kratkim filmovima. Zbogom u ogledalu svoju je premijeru imao u Cannesu (1964.), a iste je godine prikazan i na festivalu u Locarnu.

U pitanju je jedini dugometražni, crno-bijeli eksperimentalni film američke pjesnikinje i avangardne filmašice Storm De Hirsch – uz nju je potpisan i njezin muž Louis Brigante – pripadnice newyorške nezavisne (underground, counterculture) umjetničke scene i jedne od osnivačica udruge The Film-Makers' Cooperative (The New American Cinema Group), prve umjetničke organizacije kojoj su primarni ciljevi distribucija, edukacija i izlaganje avangardnih filmova i alternativnih medija koji stoje u opoziciji prema mainstream i cenzuriranim medijima. Među osnivačima udruge nalaze se imena najvažnijih umjetnika američke nezavisne scene: Jonas Mekas, Jack Smith, Robert Frank, Andy Warhol, Shirley Clarke, Stan Brakhage, Lionel Rogosin, Gregory Markopoulos…